Het zal je werk maar zijn. Woody Harrelson en Ben Foster zitten bij het leger. Maar niet om te vechten, of om bommen te ruimen. Nee, ze moeten de nabestaanden van overleden soldaten op de hoogte brengen. Het is psychisch zwaar werk. Iedereen reageert anders. De ene begint te schelden, de ander valt helemaal stil en alles waat daartussen zit. Een van de regels voor deze job is dat je nooit emotioneel betrokken mag raken en dus nooit nabestaanden moet aanraken. Je ratelt je standaardzinnen met informatie en de slechte boodschap af en gaat dan voorzichtig weg. "Het leger neemt nog contact met u op".

We zien hoe beide mannen op een heel andere manier met het werk omgaan en hoe Ben Foster toch contact zoekt met een nabestaande omdat dat voor hem het beste blijkt te werken. Tegelijkertijd zien we hoe beide mannen de opgekropte spanning van hun werk waarin je dag en nacht paraat moet staan afregareren met vrouwen, ddrank en knokpartijen. Een sterke film waarin Harrelson voor de verandering eens geen gek typetje speelt en nog steeds blijkt te kunnen acteren. 

Release 25 maart

7/10